sss

Eskiden çok güzel yazardım, beğenirlerdi.
Annem de ay benim kızım yazar olucak ne güzel derdi.

Şimdi günlük tuttuğumu öğrenenler gülüyorlar.
Sıçtığımın insanoğlu.

Ofs

Bazen osmanlıca dersinde öyle sıkılıyorum ki.
Bazen hayatta çok sıkıcı oluyor.
Bazen kamyon şoförüne bağlıyorum.
Ama akşam boğazdan geçerken hepsi geçiyor.

Tüm istanbul ışıl ışıl yılbaşına hazırlanıyor.
Cevahirin süslemelerini gördüm bugün çok güzeldi.
Ama onlara baktıkça benim içimde bir sızı oluşuyor, inceden inceden.
Ben ergenliğe tekrar mı giriyorum, manik depresif miyim, edebiyatçı mıyım ben ?

Edebiyat ?

Edebiyat bölümünü seçmek hayatımda yapabileceğim en büyük hata - imiş gibi geliyor şimdi.
Ama bitirdiğim zaman (bitirebilirsem ölmeden) süper bir donanıma sahip olacağım. (Egoist hocalarımdan belli) İstediğim de buydu aslında, sadece gerçekten bu kadar mükemmeliyetçi olabileceğini tahmin edemiyordum.

Zaman kavramı edebiyatta yok. Ama bir yerinden tutup yakalayabilmem de lazım değil mi. Bunun için bana sonsuzluk lazım yahut zamanı durdurmam. Tembelliğe iyice alışmış bir bünyenin İstanbul'un trafiği ve tamamen hayvanlığa doğru evrim geçirmiş, çeşit çeşit insanıyla EDEBİYAT ı yaşayabilmesi mümkün müdür.

Ben büyük harflerden ürktüm.

Ciddiyim 1.

Artık ben bir edebiyatçı olacağım için çok ciddi şeyler yazmam lazım. İmla hatasız anlatım bozukluğusuz miikemmel. Çünkü üniversiteye gelmiş bir insanın artık kompozisyon yazabilmesi de lazım aynı zamanda. Öyle diyolar hep mükemmeliyetçi egoist harika diksiyonlu hocalarım. Ama yazamıyorum ben napcaz. Pardon kırmızı çizgi napacağız. Bunu da kabul etmedi kırmızı öyleyse: ne yapacağız.
Heh good göörl .

.

Şimdi bir de konuşabilselerdi o zaman bu doğru olurdu.
Bende çok mutlu olurdum.
Ama olmadı.

Michael Buble'a aşklarla...

It's a new dawn
It's a new day
It's a new life
For me





AND I'M FEELİNG GOOOOOOOOD !






OH BE.